1826 Haziranında  Yeniçeri ocağı söndürülünce bu 465 senelik köklü kurumla bağlantılı diğer teşkilatlarda lağv edildi. Bektaşi dergâhları kapatıldı. Pek çok kapıkulu teşkilatı ilga oldu. Bu arada Mehterhane de mehteran ile birilkte tarihe karışıyordu. Zaten vaka-i hayriye’nin hengamesinde mehterane de yerle bir olmuştu.

Giuseppe Donizetti Paşa

Yeniçeriliğin yerine batılı tarzda yeni bir ordu kuran Sultan Mahmud, Mehterhane-i Hümayun’un yerine de , “Mızıka-yı Hümayun” adıyla batı standartlarında askeri bir bando teşkil etti.  1828′de tesis edilen kurumun başına  İtalyan asıllı müzisyen Giuseppe Donizetti Paşa getirildi. Böylece devlet eliyle batılı madana ilk musiki girişimi yapılmış oluyordu.  Bundan sonra Mızıka-yı Hümayun’un borusundan batı uslubunda Osmanlı marşları ( Euro Ottoman )  dinlenir oldu.

İstiklal Marşının ilk basımının kapak kompozisyonu

Sultan Mahmud’dan itibaren  her padişahın cülusunda   bir marş bestelenir ve saltanatı müddetince imparatorluğun resmi marşı sayılırdı. ( Reşadiye Marşı , Hamidiye marşı [ Marş-ı Âli Hamidi ] gibi… )

İttihat ve Terakki  bir cunta olarak imparatorluğun yönetimini ele geçirdikten sonra bazı kendi bestelerine Mızıka-yı Hümayun’a seslendirterek propaganda vesilesi olarak kullanmaya başladı. Bunlardan Neşide-i Zafer marşı (Vicdan-ı Muazzam) en çok dikkat çekenlerden birisidir. İttihatçılar için bestelendiği aşikar olan marş,  belki de  İmparatorluk Türkiyesinin son demlerinde en çok terennüm edilen  nağmelerden birisiydi.. .

Kurum 1932′de Riyaset-i Cumhur Filarmoni Orkestrası, 1957′de ise Cumhurbaşkanı Senfonu Orkestrası adını aldı.

İşte kayıt tarihleri 1904-10 arasında değişen  78 devirli taş plaktan dijital ortama aktarılmış 21 marş:

Bilgisayara indirmek için tıklayın: Mızıka-yı Hümayun Marşları