Hayır … Hiçbirimiz Ahmed’ini görmedik. Fakat Ahmed’in her şeyi gördü. (…)"
DEDİKTEN SONRA (….) YERİNDE DİYORKİ ; AHMED ALLAH'IN MUHAMMEDE GÖSTERMEDİĞİ CEHENNEMİ GÖRDÜ.

DAHA SONRA BU ADAMDAN (!) KABENİN İÇERİ GİRİŞİNİ DİNLEYİN. (CEMAL PAŞA'NIN MAİYETİNDE OLDUĞUNDAN GİRMİŞTİR)BU ADAM (!) SADECE İTTİHAT TERAKKİ HÜKÜMETİNE DEĞİL OSMANLININ TÜMM 600 YILLIK HATIRASINA,İHTİŞAMINA, KISACA HERŞEYİNE KARŞIDIR.

Genel olarak tüm ziyaretçilere hitaben;
Yorum panelinin muhtelif yerlerinde gerekli kaynaklar referans olarak verilmiştir.
Bu yayınları tetkik ederek daha geniş bilgiye ulaşabilirsiniz.

Yazılan bibliyografyaların yüzüne bile bakmadan yeni yorum yazmak karşılıkla atışmaya dönecektir. Buda İlimi maksattan uzaklaştırır. Yukarıda yazılan"modenleşme" temalı yayınlardan birini mutlaka tetkik etmenizi öneririz.. İyi günler dilerim.

Yararlanilan kaynak olarak ben sizin bahsettiginiz gibi cok dip not bulamadim." tarinih sarikamis durusmasi" dr. ramazan balci. ve ayrica hoca tarihin arka odasi programina da konuk olarak katilmisti. basta 90 bin olmak uzere o gunle ilgili yanlis bilinen pek cok konuya aciklik getirilmisti. en azindan benim icin. isimlerini ozellikle yazmamazlik etmedim aslinda. program olarak cok belli ve izlemeye deger onlari buldugum icin, herkes biliyor gibi geldigi icin ozellikle yazmadim. ama haklisiniz yazmali ve kaynak gostermeliydim. zaten yazimi da okursaniz bu konudaki yetersizligimi, eksikligimden bahsettigimi de gorursunuz. ama "ucuz laf" kismini pek anlamadim. hakaret ve saldiri icerikli bir yazi olsaydi. o zaman belki ucuz oldugu soylenebilirdi. bahsettigim seylere bakarak ucuzluk tanimlamasi cok dogru gelmiyor. birakalim bu yaziyi. siz soylediklerime genel olarak bakarsak, yani tarih ile ilgili baska konularda yaklasimin bu olmasi gerektigi konusunda ne dusunuyorsunuz? sanirim siz de bana katilirsiniz. bir olay hakkinda kitaplarda bulunan bilgiler, kitaplarda yazilmasindan dolayi onu gercek, dogru yapmaz degilmi. o yazilan yazinin kaynaklarinin dogrulugu onemlidir. bu benim yazdiklarima eminimki siz daha pek cok seyde ilave debilir, hatta eksik ya da yanlislari varsa duzeltebilirsiniz. 90 bin insanin olumunden bahsedince, insan durbakalim bu nerden cikti diyor. cunku buraya katkida bulunan arkadaslardan bekledigimiz tarafsiz, gerceklere dayanan bilgilerin aktarilmasi. edebi bir yazi olarak bakarsaniz baska. ama tarihi olarak baska turlu olmali gibi geliyor bana.

yazinin yazari beyfendi tamda burada istenilen seyi, yani bu gercekleri bizlere aktarabilecek birikime sahip, arastirmaci ve ustune ustluk meslegi. yazdiklarimda yaniliyorsam ki bu mumkun elbette, yanlisimi eksigimi bana gosterebilir. yazdiklarinin dogrulugunu cok rahat gosterebilir. cunku bu konularda benden cok daha fazla bilgi sahibi ve isin icinde. bana kizmak ve kac kitap okudun diye azarlamak yerine yazdiklarinin dayanaklarini bizlere gosterebilir. ha 1 ha 10 bin, rakamlara takilmayin demek bilimle bagdasirmi? boyle denince ben kaynaklarin dogrulugunu sorgulamazmiyim, siz olsaniz ayni supheye dusmez misiniz?

bu konuyla ilgili Turkiye'nin icinde bulundugu cekesmenin her hangi bir tarafinda tarf degilim. ben tarihe merakli siradan bir vatandasim. bu siteyi buldugumda cok mutlu oldum. takip etmeye basladim. derdim emek harcamis insanlara dil uzatip, saldirmak, seviyesizlesmek degil. ancak yanlis oldugunu ve eksik oldugunu dusundugum seyler konusunda da gikir beyan etmek hakkim. zaten yorum bolumunun anlami bu degil mi?

benim gibi pek cok tarih meraklisinin varligindan haberdar olmak beni cok mutlu etmisti. ama cekismelerin icine dusmek bu isi anlamsiz fanatizme goturur ve isin tadi kacar. bilmekten, bilgilenmekten, paylasmaktan, arastirmaktan haz alamaz oluruz. yanlis mi dusunuyorum, eksik bilgiye mi sahibim. o zaman bana kaynaklarla yardimci olursunuz. bahsettigim programdaki insanlar mi dogru soylemiyor, o zaman onlarin soylediklerini belgeleriye curutursunuz. bunun da yolulu yontemi neyse oyle yaparsiniz. bu hem beni icinde bulundugum yanlis dusunce ve inanislardan kurtarir, hem de pek cok arkadasimi da bu vesileyle bilgilendirirsiniz.

yazi tarihi gercekleriyle aktarmaktan cok, kisisel duygulara, isteklere gore yazilmis geldigi icin yorum yaptim kendimce.

isterseniz bu yaziyla ilgili daha fazla itisip kakismaktansa, beyfendinin de daha once dedgi gibi konuyla ilgili bilimsel makaleleri yayimlamak en dogrusu….

saygilarimla…

kac kitap elime almam, kac kitap analiz etmem lazim. yazilmis bir konuda fikir beyan etmem icin nasil bir birikime sahip olmam gerekiyor. nasil bir unvanla size yanit vermeliyim? eger sizin bahsettiginiz olculerde degilsem dusuncelerimi belirtmemelimiyim?

ogunlere dair bilgim televizyonda yapilan tarih programlarinda hocalardan duyduklarim. onlarin ortaya koyduklari belgeler, yaptiklari arastirmalardan elde ettikleri sonuclar. elimden geldigi kadar bilgi edinmeye calisiyorum ve acikcasi daha yolun basindayim diyebilirim. cok eksigim oldugunuda biliyorum. elbette bu zamanla okudukca, arastirdikca eksikler azalacak. ama bu demek degil ki konusmayayim. sizin yazinizdan edindigim ogunu anlatilmasindan cok taraf olarak yazilmis bir yazi gibi geldi. ben sizin ne kadar bu konuda arastirma yaptiginizdan, ya da yapmadiginizdan, bilgili misiniz bilgisiz misiniz diye sorgulamadan, yazidan edindigim izlenimi aktardim. ben o donemin iki tarafiyla da ilgili taraf degilim. dogru yapmislar yanlis yapmislar, o doneme ait ne varsa bizim tarihimiz sonucta. her ikisi de bize ait.

arastirma yazisi yayinlamaktan bahsetmissiniz, minnettar oluruz.

rakamlara takilmak degil aslinda benimkisi, daha cok aktarilan bilginin hangi kaynaktan ne kadar dogru oldugunun anlasilmasi icin onemli. olmayan bir sayiyi vererek bizleri yaniltiyorsa, yani verilen bilgi dogru degilse bu kaynakla ilgili siz de temkinli olmaz misiniz. bu nedenle veriler onemlidir.

1 can da birdir, 10 binde… kesinlikle. ancak rakamlarin dogru olmadigini soylemek cinayeti hakli cikarmak maksadiyla soylenen birsey degil ki? o gun ne olmussa, nasil olmussa onu soylemek. bu kadar, daha azi daha fazlasi degil. ama sizin dusunceleriniz burada sunlar hatalidir, ya da dogru yapmistir gibiyse, sizin fikrinizdir. sizin yorumunuzdur. ama burada bu sitede insanlara bilgi aktariyorken, kendi dusuncelerinizi aktarmaya baslarsaniz, bizler isin icinden nasil cikabiliriz. karsilikli konusuyor olsaydik, aradaki farki anlardik, siz zaten lafa oyle girerdiniz, ben bu konuda boyle bir kanate sahibim derdiniz. ama burada tarihin payalasildigi bir yerde bunu kavaramak zor oluyor. tarafsizlik olarak goruluyor ve buda rahatsiz edici bir durum oluyor.

hayatinizi belgeyle, arastrimayla gecirmissiniz, akademik olarak meslek icabi yaptiginizi soyluyorsunuz. iste budu, benim bahsettigimde bu. bunu yapin lutfen, tamda benim ve benim gibi dusunen insanlarin ihtiyaci olan sey bu. sizlere ihtiyacimiz var. bilginize birikiminize. bunlari paylasin bizimle eger misyonunuz buysa… bahsettigim yillarinizi verdiginiz belge ve arastirmalari bizlere oldugu gibi aktarmaniz.

ama bu yaziyla ilgili bunu gormedigimi yine uzulerek soylemek zorundayim. bu konuda objektif bir yazi goremedim icin ya da oyle algiladigimdan boyle bir yorum yapma ihtiyaci hissettim.

ayrica tarih benim isim degil ben sadece bir tarih meraklisi olarak, bilgi edinmeye calisiyorum. yoksa iki kitap okuyum sizin bilginizi sinamak ya da ahkam kesmek degil yapmaya calistigim.

kirmak, hakaret etmek. saygisizlik etmek, uzmek, saldirmak hic degil.

affola…

kolay gelsin…

istesek tarafsız kalır, hatta ingilterenin yanında savaşa girebilirdik diyorsan kusura bakma ama o kadar seneni boşuna okuyarak, araştırarak geçirmişsin.
ingiliz ve fransız arşivini yayınlayan kitapları es geçmiş olmalısın.
ittihatçıların savaşa girişinde böyle bir anlayış vardı. savaşa giriş şekli ve zamanlaması tartışılır. bana göre zamanlama çok yanlıştır örneğin. yanılmıyorsam Sina Akşin de aynı şeyden bahseder.
(Kişisel hakaret ve sataşma içerek kısım) ( Silindi)

"Osmanlıyı yıkan nedir ?" Sorusunun cevabını bu yazıda aradıysanız, veya yazıya bu soruyu sorduysanız ya o 'zemine çekme' çabanız sizi yanıltmıştır yada başka kaygılar taşıyorsunuzdur. Az çok tarih literatürü olan biride de böyle bir konudan böyle bir soru zaten çıkaramaz .

Metinde "Osmanlı'nın yıkılışına" dair herhangi bir temasın mevzu bahis olmadığı gayet gözüküyor. İmparatorluğumuzun batışından bahsediyoruz. Onu kendi elimizle tasfiye edemediğimizden. Bu işi başkalarına bırakmamızdan.
…
Bakalım;
Abdülhamid ne yapmıştır ? Ne mi yapmıştır; 1- döşekteki bir hastayı, "sinsi bir diplomasi", "ince bir siyaset", "ayak oyunları" ve "politik manevralar" ile çeyrek asır daha yaşatmıştır. Her şeyden önemlisi bu süreçte açılan pek çok eğitim kurumu ile yeni kadrolar ve nesiller yetişmiştir. İmparatorluğumuzu kendi elimizle tasfiye için gerekli, farklı milliyetten kadrolar.

(Bkz. Abdülhamid dönemi eğitim politikaları hakkında yayınlanmış binlerce tez, makale, kitap. Ayrıca Bayram Kodoman vs gibi bu konuda çalışan onlarca uzman var.Yök tezler kataloğundan taramanız bile yeterli)

Ama maalesef İttihatçılar okumuş-yazmış insanları cepheye sürme basiretsizliğini dâhi gösterirler. Bu kadroların hepsi ittihatçıların girdiği savaşlarda ilan ettikleri seferberlikte; "Balkanlarda", "Çanakkale'de", "Kanal'da", "Galiçya'da", "Sarı Kamışta" eriyip gittiler, yok olup kayboldular.

Sadece yetişmiş insanlar değil, yetişmekte olanlar bile! Tilmizi silahaltına alındığı için mezun vermeyen okullar çoktur. İşte bundan ki bu kadroların neredeyse tamamı Cumhuriyet Türkiye'sine intikal etmedi. Baştan başlamak zorunda kaldık…

Abdülhamid başka ne mi yapmıştır: 2 – türlü dalaverelerle savaşlara girmedi, memleketi savaştan uzak tuttu. Dolayısı ile halk pahalılık, kıtlık görmedi, kara borsa görmedi, en azından ona buna verdiği demir yolları imtiyazları Anadolu’nun uç köşelerindeki millet bile ürün satabilecek alıcılara pazara erişebildi, yokluğa düşmedi. Un, yaz, gaz, şeker bulabildi. 1303 Konya kahtı bile bu hususta çok iyi atlatılmıştır.

Onun için halk Abdülhamid'i severdi. Fakat memnuniyetsizlikle; İstanbul münevverlerinin, basın-yayın'ın "sansür" "sansür" diyerek istibdat gulgulelerini mütemadiyen yükselttikleri vâkidir. Mehmet Akif'inden Şeyh'ine, Filozofundan yazarına kadar. Ancak bu istibdat Abdülhamid çağında olduğu gibi ittihat terakki ve hatta Cumhuriyet devresinde bile hiç bitmeden devam edecektir.

İttihatçılar iş başına geldikten sonra başlayan süreçte ise hiç yok yere ardarda girilen savaşlarda erkeklerin askerliği hiç bitmedi, halk evine ne dönebildi ve kadın erini görebildi. Kıtlık ve sefalet git gide derinleşti. Temel gıda maddeleri bile kara borsaya düştü. İş gücü harplerde silâhaltında olduğundan ne doğru dürüst mahsul alınabildi nede alınsa da satılabilecek pazar. Dahası istibdat’ı eleştirenler kendileri en derin müstebit olmuştu. "Hürriyet isteriz" diyenler onu da göremediler..

İşte bu onca yıl devam eden süreçle birde dünya harbi kumarına girilince eldeki avuçtaki de tükendi. Olanı da devlet seferberlikte müsadere etti.Yemeğe ekmek bulunamadı da mısır koçanı süpürge tohumundan ekmek yapıldı.

Neticede millet yok aç susuz bir milli mücadele vermek zorunda kalacaktır. Cumhuriyet Türkiye’si hepten bitmiş bir millet devralacaktır.

En büyük Abdülhamid muhalifi Tevfik Fikret bile “Han-ı Yağma” şiirinde haykırıyordu bunun yeter olduğunu:

"Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!

Verir zavallı memleket, verir ne varsa, malını
Vücudunu, hayatını, ümidini, hayalini
Bütün ferağ-ı halini, olanca şevk-i balini.
Hemen yutun düşünmeyin haramını, helalini…"

Fakat Yöneticilerinin kısır görüşlülüğü yüzünden devlet Dünya Savaşı'na da bulaştı. Halkta, yönetime güven kalmadı. Altını olan, yatağının altına attı. Bununla beraber karşılıksız banknot emisyonu günden güne arttı. ( 1917’de 80 milyon lirayı bularak felaket derecesine çıkacaktır.) (Bkz. Şevket Pamuk’un bu konuda gayet izahatlı çalışmaları vardır.)

Modernleşmeye set çekmesi ise Devr-i Hamdi’ye en son yöneltilecek bir eleştiri olsa gerektir. Kesinlikle yanlıştır. (Bu bakabileceğiniz bazı yayınları dipte veriyorum.) Bununla beraber Modernleşme İttihat ve Terakki döneminde de harpler dolayısıyla yavaşlasa da yinede devam edebilecektir.

Diğer bir husus; Abdülhamid döneminde proletarya yoktur. İttihatçılar döneminde de yoktur. Cumhuriyet devrinde de uzun bir süre olamamıştır. Millet ya köylüdür ya devlet kapısında geçinir memurdur ya da asker veya az bir kesim tüccar. Dolayısı ile bilinçlendirilecek bir proletarya da yoktur. Halk vardır. Bu bilinç ise kültürden önce okulla olur mekteple olur. Onlar da mütemadiyen açılmaya çalışılmıştır.

İttihatçıların kurdukları kültür ocakları ise siyasi kafadarların toplandıkları iyş-ü işret ettikleri yerlerden öteye pek geçemez.

Peki burada sayılan bunca olumşu şeyi yapmak için Abdülhamid mi olmak gerekir. Hayır! Pek âlâ akıllı adamlar bunları sık sık söylemiştir. Fakat etine butuna bakmayıp" savaşlara giren Turan hayalleri ile maceralara sürüklenen ittihatçılar okumuş-yazmış kadroları ya buz’a yedirirler ya Arap çöllerine, milletin elindeki avucunda ki son damlayı da savaşa akıtırlar.

İşte Cihan harbi kumarında böyle batarız. Cihan savaşından ordusu, maliyesi, insanı, köyü ve şehri iflâs etmiş durumda çıkarız. Ve Cumhuriyet Türkiye’sinde sıfırdan hatta eksiden başlarız.
……

Yaftalarınızla kalemimizi şenlendirdiğiniz için asıl ben teşekkür ederim….

….
Modernleşme için bkz:
Osmanlı bürokrasisi ve modenleşm, Ali Akyıldız
Türk modernleşmesi, Mümtaz'er Türköne
Tanzimat'tan Cumhuriyet'e modernleşme sürecinde eğitim istatistikleri, DİE
Modern Türkiye’nin doğuşu, B. Lewis
Ayrıca Osmanlı ansk. Edtr. H. İnalcık, bu konuda pek çok makale bulabilirsiniz.
Osmanlı Devleti ve Medeniyet Tarihi, İRCİCA

Kendi yorumlarımızı başka isim kisvesi altında verecek derekede değiliz.
Ziyaretçi yorumlarını "Tarih ve Medeniyete" teşmil etmeyiniz.

Bahsettiğiniz; "Savaşa girmemizin zaruri olduğundan bahseden" pek çok kitap gibi pek çok kitap da "Almanlar yenilince bizde yenilmiş sayıldık" diyor. İşte objektiflik burada: Bu konua yapılmış kaç tane yayını elinize alıp kıyasladınız. Kaç tane analiz çıkardınız ?…

Bunu yapmış birisi olarak gayet rahatlıkla öyle olmadığını söyleye bilirim. İşte onun için savaşa değil kumara girdik. (Bu konuda bir araştırma yazıyı yayınlamanın gerekliliği anlaşılıyor)

Sarıkamış mevzuna gelince. Rakamlara takılmayınız. 10 bin can olsun hatta 5 bin bile olur 1 can bile az değildir. Bunların hiç birisi işlenen cinayeti haklı göstermez. Eğer hukuku askıya almasalardı veya savaş sonrası yurt dışına çıkmasalardı bunların hepsinin hesabı divan-ı harbde bir bir sorulurdu ve kallavi de bir ceza alırlardı emin olunuz…

Böyle üst düzey adamların kusura dayanmayan sorumlulukları vardır. Önemli olan rakamların abartılması değil sorumluların faliyetleri olduğu ise hiç unutulmamalı.

Tarafsızlık ve objektiflik konusunu aşağıda izah ettim.

Ayrıca:
Hayatımızı belgeyle, ayartırmayla geçirmiş, yıllardır akademik olarak, meselek itibariyle bu işi yapan bizler işimizi hobi edinerek yazdığımız bir sitede temel misyonumuzdan şaşacak değiliz.

Tarafsızlık nedir, başarısızlıkları görmezden gelmek veya başarısızlıkları sümen altı etmek midir ? Bunları somut şekilerde ortaya koymak “tarafgir olmak” şeklinde düşünülebilir mi !

"Tarihçilik salt kaynaklara dayanarak, veriyi okuyucuya sunmak ve yorumu onlara bırakmak değildir. Böyle yapan eskilerin değimiyle "ketebe" , yazıcı olmaktan öteye geçemez. Tarihçinin görevi verileri analizler getirerek, bilgiyi yorumlayarak okuyucuya sunmaktır. Öyle ise tarihçi objektiftir ama tarafsız değildir. Gerçeklere taraftır."

Bunlar Üniversite 1. sınıf öğrencilerinin bile bildiği, zorunlu metod derslerinde okuttuğumuz yaklaşımlar. Ama ne yazık ki bırakın metod-yöntem bilmeyi, belki de eline hiç bir usul kitabı almamış "kişler" bile bazen ahkâm kesmeye kalkabiliyor.

Gelelim konuya:
İttihatçıların bırakın o savaşı kazanması, o savaşa hiç bulaşmaması bile yeterliydi. Nitekim kimseye sormadan etmeden savaşa girdiler. Sadrazamın bile savaş ilanından haberi yoktu… (Bzk. Osmanlı Ansk. c.7 İz yayıncılık. s.140-155 ; Hatırat, Cemal Paşa,Behçet Cemal, s.160.180)

Tarih de şöyle olsaydı böyle olurdu falan denmez. Ama çok açık görülüyor ki, Abdülhamid tipi yönetim anlayışı bu savaşa hiç girmezdi. Onun politik-siyasal çizgisinden de bu çok rahat, çok rahat anlaşılabilir. Fakat savaşa girmemek için illa Abdülhamid mi olmak gerekir. Hayır! Bir gurup asker ve aklı başında adamlar bunu görüyordu ve savaşın felaket getireceğini söylüyordu. (Bzk. Eü. Tarih incelemeleri dergisi, c.1 s110-200) Dinlemediler ….

Gayrimeşru yollardan iktidara gelseler bile sorumluluklarını bir an bile düşünmediler; Oysa ki devlet adamlarının ve üst düzey bürokratların kusura bile dayanmayan sorumlulukları vardır.

İttihatçılar İmparatorluğu kendileri ile beraber bir maceraya sürüklediler ve bu macera bir kumardan hiç de farksız değildi. Ne yazık ki, Dünya Devletler dengelerini ve kendi altyapılarını hiç düşünmeden ateşe atladılar, yapamayacakları şeyleri ”yaparız“hülyaları ile. Sarıkamış harekatı, Kanal harekatı vd. hep bunlardan bir parça. Maceraperestlik! Nerede kaldı ki sorumluluk olsun.

İmparatorluk çöküyordu ve herkes gibi Abdülhamid de bunu görüyordu. Ali’nin külahını veliye giydirerek sadece bu süreci uzattı. Geçen zamanda yeni kadrolar hazırlandı. İmparatorluk Türkiye’sinde en çok eğitim kurumunun açıldığı, eğitim faaliyetleri genişlediği bir dönemdi bu süreç.( Bkz. Tanzimat'tan Cumhuriyet'e modernleşme sürecinde eğitim istatistikleri ) Türk, Kürt, Arap, Ermeni, Arnavut vs yeni kadrolar yetişiyordu milletlerin münevverleri olacak (Bkz. Ortaylı, i. en uzun yüzyılı; ) Böylece;

İmparatorluğumuzu kendi elimizle tasfiye edebilecektik. Tıpkı II. İngiliz imparatorluğunun, tıpkı Sovyet Rusya’nın yaptığı gibi. Ama biz Yapamadık. İttihatçılar kumara girdi, her şeyimiz kaybettik. Okur-yazarımızı bile.

Ve bunların hiç birisi Abdülhamid propagandası değil! Bir idare’nin beğenilmeyerek yerine ikame edilenin karşılaştırması. Bu konularda sunulmuş yerli-yabancı pek çok tebliğin yer aldığı yayınlanmış paneller var. Hepsi de sapına kadar akademiktir. Biraz onları kurcalayın isterseniz. Bu tip kıyaslamaların hiç de propaganda olmadığını ithamınızın haksız olduğunu göreceksiniz.

Ayrıca Bkz. Doğruları ve yanlışlarıyla Sultan Abdülhamid, Cezmi Eraslan

tarafsiz ve belgelere dayanan, arastirmaci bir anlayisla bizleri bulusturursunuz umarim…

kolay gelsin…

be kardeşim bir nesil mahvoldu, hala neyin faraziyesini yapıyorsunuz. bu kadar mı hamiyetsizlik ve gayretsizlik olur.
kolunuzdan karınızı, kucağınızdan çocuğunuzu alsalar herlhalde birşey demiceksiniz!

niçin gerçeği görmüyor, üç maymunu oynuyorsunuz. bi de gelip referans gösteriyorsunuz.

bu saatten sonra oryantalist zihniyetlere verecek cevabım ve kaybedecek vaktim yok! çekliliyorum arkadaş.. içinde bulunduğunuz düalitelerle yaşamaya devam edin!

ve mâ cevabül-ahmakü ille's-sükût!

Osmanlı'yı yıkan nedir? Bu yazıyı okuyan ve uzaydan gelmiş birisi bu soruya muhtemelen "Abdülhamid'in tahtan indirilmesidir" cevabını vercektir. Böylesine büyük bir yanlışı nasıl olur da yazınızda desteklersiniz?

İttihat ve Terakki'nin kuruluş ülküsü, aslında Avrupa'da bir asır önce gelişen ancak Osmanlı'ya çok sonraları uğrayabilen bir akımdı; modernleşme ve millileşme.

Abdülhamid gibi uzun bir saltanata sahip sultan, tüm bu akımlara uzun bir süre barikat çekmiştir. Proletaryayı bilinçlendirmek ve kültür seviyesini artırmaktan ziyade, "ayak oyunları" ve sinsi ince diplomasi ile yeni çağın gereksiz devletlerinden Osmanlı'yı ölümünden önce bir süre daha yaşatmıştır. Bu kadar, Abdülhamid'in bu ülkeye kattıkları sadece bu kadardır!

Ha İttihatçılar çok mu yeğdi, hayır. 31 Mart öncesinde her köşede bir kültür-sanat kahvehanesi kuran bu yeni hareket, ne gariptir ki 31 Mart'tan sonra Turan ve emperyal hayaller peşinde Abdülhamid'den de kötü bir grafik çizmişlerdir.

İdeolojik saplantılarınızı sanal aleme de taşıdığınız için sizi tebrik ediyorum…

not: iki yorum yazıyorum çünkü karakter sayısı yetmiyor.

"bî-taraf olan ber-taraf olur!"muş…pehhh… biz burada futbol holiganlığı yaparak kimseye birşey kazandıramayız efendi! anla bunu.
ha siyasi kimliğimiz elbette vardır ama bu sitenin de buradaki yazıların da böyle bir gayesi olmadığını, olamayacağını düşündüğümden "niçin tarafsız olamıyorsunuz"dan dem vuruyorum. yoksa ali'yle veli'yle derdim yok. maksat tarih konuşmak, analiz yapmak.
"savaş kaybedildi, hepsi gerizekalı ahmak bunların" diyerek tarih konuşulmaz.
ha amaç tarih konuşmak değilse zaten burada işiniz olmaz.

niye "nerdesin ey şevketli İttihat mensupları!" diye şiirler yazılmadı. niye kimse ittihad için nedamet manzumeleri dökmedi.. bunları yazanların hepsi bir tarafı olan insanlardı. "hayrül kelam mâ kelle ve delle" demişler. uzatmaya lüzum yok…

asıl tarafsızlık itibarsızlığı, asaletsizliği temsil eder. doğrusunu yapsalardı, onların yanında olurduk! onları savunurduk!

bî-taraf olan ber-taraf olur!

Belki Şemsi Paşa cinayetini, Makedonya'da orduyu dağa kaldırmalarını yahut Yakup Cemil'in sözüm ona "vatan uğruna" sinek avlar hesapsız kitapsız işlediği cinayetleri, hele hele ellerine yüzlerine bulaştırdıkları Ermeni tehcirini sarıp sarmalayıp kahramanlık suretinde takdim edersiniz….

Herkesin kendi görüşüdür mutlak doğruya ulaşılmaz lakin, genel bir kanaate ulaşmak için; Vahdettin Engin'den, Şükrü Hanioğlundan, Sina Akşinden, Şerif Mardin'den hatta ismini zikrettiğiniz İlber Ortaylıdan tekrar tekrar okuyabilirisniz..

Binenaleyh; "Köpek" ve "Yalamak" yaklaşımı ile konuyu açıklamak yerine somut bir şeylerden de bahsede bilirdiniz.

Mesela orada yazmadığım; İttihatçıların: Kiliseler meselesi, Balkan Savaşları beceriksizliği, Babıâli baskını, sopalı 1911 seçimleri daha haylisi var.. İttihatçılığın neyi ile övünüyorsunuz merak ettiğim doğrusu. Ama isterseniz Sultan'ın neyi ile övündüğümüzü sıralayabilirim !….

o üçlünün arta kalan döllerinin, 90 yıldır hâlâ kimin ayağının altını yaladığı zaten çok belli!

ama insaf, koskoca ittihat terakki zihniyetini salt imparatorluk parçaladılar şeklinde özetlemek neye hizmettir? üzgünüm ama bu yazılanları ilber, halil hocalar okusa böyle şey olmaz derlerdi herhalde.

kumarda kaybetmişmişiz! yazıyı yazan akıl önce savaşı doğuran etmenleri ve nihai amaçları bir tahlil etseymiş. ha kalkar şimdi "neden kazanan ata oynamadık?" da diyebilir bu zat. okuyp öğrenmek gerekir pek tabii.