Scroll Top

Cemil Meriç’in “kaderini tayin eden” kitaplardan saydığı”disiplin içinde çalışmayı bu kitaptan öğrendim” dediği Terbiye-i İrade adlı eser yıllar yılı hep Jules Payot’nun aynı isimli eseri sanıldı. Pek çok kez çevirisi yapıldı, yayımlandı. Halbuki Meriç’in bahsettiği eser Dr. Ethem’e ait olan aynı adlı eserdi. Dr. Ethem’in kaleminden Terbiye-i İrade nihayet özgün ve sadeleştirilmiş haliyle, Ömer Faruk Can’ın titiz çalışmaları neticesi okurla buluşuyor.

Fatih Sultan Mehmed’e atfedilen “çocukluk defteri” son yıllarda hızla popüler oldu. Bazı akademisyenler, gerekse bazı müzeler defterin Fatih’e ait olduğunu peşinen kabul etti. Peki bu defteri Fatih’e ait varsaymak ne kadar doğru? Çizimlerin geçekten Şehzade Mehmed’in kaleminden çıkmış olma ihtimali var mı?

Hukuk ve tarih açısından baktığımızda, toplumların hafızasında romantik yaklaşımlara maruz kalan iki tür suçlu tipi vardır; kabadayılar ve eşkiyalar. Kiminin türkülerde ve halk hikâyelerinde kiminin ise polis ve jandarma arşivlerinde bahisleri geçer. Gazete tefrikalarında, anılarda ve romanlarda adları zikredildir.

Felidae olarak adlandırılan kedigiller büyük bir famiyadır. Reisleri, aynı zamanda ormanların hâkimi olarak bilinen aslandır. Şark kültüründeki kuvvetli bir rivâyet, bugünkü kedilerin aslanın burnundan çıktığına dâirdir. Ve zamanla dünyanın her tarafına yayılmışlardır. Öyle ki bunlardan bazısı insanlar üzerinde derin tesirler bırakmıştır. Bunlardan biri de 16. asır Osmanlısında yaşayan Meâlî mahlaslı şairimizdir.

Osmanlı tıp yazmalarında, balığın iyisi, nerelerden tutulması, nasıl pişirilmesi, hangi yiyeceklerle birlikte yenilmesi –veya yenilmemesi- gerektiğine dair geniş bilgiler yer…

Arşivden
Arşivden
Clear Filters